Moja muzyka = My music

Tak mi się przypomniało, że Polska Agencja Fotograficzna TERYTORIUM ma w swoich zbiorach zdjęcia na których gra Nigel Kennedy. No to wiosna.

Moja ulubiona wersja tej piosenki, z reszta na płycie Cash’a, z której ona pochodzi jest więcej świetnych coverów, np. ONE.

Przeczytałem dzisiaj, że Basia zaśpiewa w Poznaniu w ramach swojej trasy koncertowej.
Czy ktoś słyszał Basię śpiewającą po polsku?

Basia i Alibabki – szkoda, że tak krótko.

Dawno już nie było damskiego głosu na blogu, więc najwyższy czas, żeby usłyszeć coś z aksamitną nutką.

To chyba pierwszy teledysk jaki widziałem na komputerze i nawiązanie do wczorajszego deszczowego dnia … tutaj na szczęście deszcz jest z węża.

PS

Znacie tego pana (2:05) o wyjątkowo grubym głosie?

Beck – The Golden Age

A tak z innej beczki na temat deszczu – wczoraj nasza grupa fotograficzna KGP – była na plenerze w Śnieżycowym Jarze – miało padać – nam się udało – nie dość, że nie padało – to jeszcze wyszło słońce.

Podobało się?  Zostaw komentarz

Dzisiaj taki smutas – suchar, ale za to jeden z większych tego świata.

Dzisiaj coś z płyty Windows and Walls na której Dan Fogelberg zamieścił jeden ze swoich najlepszych utworów – Tucson, Arizona (Gazette)*

*)
Ponieważ często odwołuję się do radia i do ludzi radia – to przy tej okazji muszę nadmienić, że utworem Tucson, Arizona (Gazette) zachwycał sie Tomasz Beksiński

Było o tym, co potrafi duch a raczej dusza. To teraz czas, żeby po szarości pojawił się błękit.
Z mojej ulubionej – a jakby powiedział Marcin Kydryński – ukochanej płyty – Tadpoles in a jar – Jimmy Nail w towarzystwie twórcy Electric Light Orchestra [ELO] Jeffa Lynne’a.

Blue beyond the grey

Man gets tired
spirit don’t
Man surrenders
spirit won’t
Man crawls
spirit flies
Spirit lives
when man dies

Man seems
spirit is
Man dreams
the spirit lives
Man is tethered
spirit free
What spirit
is man can be

Kiedyś na forum Kaźmierza rzuciłem pytanie, czy ktoś zna piosenki o fotografowaniu (Oprócz: Kraków). Temat poszedł do archiwum – aż do wczoraj. Moja córka polubiła strasznie piosenkę Paul’a Simona – You Can Call Me Al zapewne za sprawą teledysku. W związku z tym postanowiłem przegrać Jej kilka utworów – żeby mocniej się wciągnęła w tą wspaniałą muzykę. I patrząc na tytuły na płycie Paul Simon / Greatest Hits: Shining Like A National Guitar zauważyłem Kodachrome z płyty There Goes Rhymin’ Simon z 1973.
Przeczytałem tekst:
… I got a Nikon camera ,  I love to take a photograph …

Tego samego dnia w ręce wpadła mi płyta Bena Taylor’a, który jest synem Carly Simon i James Taylor’a. A że już dawno myślałem nad stworzeniem muzycznego łańcuszka – wpisów układanych wg. pewnego klucza, to chyba właśnie trafiła mi się najlepsza okazja.

Zgadnijcie jaki artysta będzie następny i dlaczego?

ps

Na koniec zdjęcie z kolorami filmu Kodachrome 200